Manau - La Tribu De Dana
Player audio w wersji BETA. Ew. zgłoszenia błędów prosimy kierować na
Angelzoom - Fairyland
Wrzucone przez
blackpegasus
E nomine - Das Böse (Nomen Est Omen) [Version 2005]
Opis
- O pliku 04:47 / 4,39 MB
Kody na stronę
x
Komentarze (4)
Oglądasz 1 - 4 z 4
Wieje wiatr po równinach Armorykańskiej Brytani
Rzucam ostatnie spojrzenie na moją żonę, mojego syna i moją posiadłość.
A kim syn kowala przyszedł po mnie.
Zdecydowali prowadzić walkę w dolinie
Tu gdzie nasi przodkowie, giganci, wojownicy celtyccy
po wielkich bitwach stali się władcami.
Teraz nadeszła pora obrony naszej ziemi od armii Simerów.
Gotowych do skrzyżowania mieczy.
Całe nasze plemię zgromadziło się wokół menhirów
aby prosić bogów, aby nam zachcieli błogosławić.
Po tej modlitwie z moimi braćmi poprawiło się nam samopoczucie.
Wodzowie dali nam wszystkim miód dla odwagi
abyśmy mieli zapał, abyśmy byli wielcy i dumni,
kiedy będziemy walczyć, ponieważ jest to dla nas pierwszy raz
kiesy uczestniczymy w walce i mamy nadzieję,
że będziemy godni plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Po kilku śpiewach druidów i magów całe plemię
Z mieczem w dłoni pobiegło w stronę wroga.
Walka była zacięta i widziałem tylko cienie
pokonujące wroga, które zawsze wracały w większej liczbie.
Moi bracia padali jeden po drugim przed moimi oczyma.
Pod ciężarem zbroi należącej da barbarzyńców, lancetów, siekier i mieczy
W ogrodzie Edeńskim, której toczył krew po zielonej trawie równiny.
W dniach trosk, gdzie człowiek dochodzi do granic królestwa zła i nienawiści.
Czyż należało kontynuować tę walkę już przegraną?
Ale taka była duma całego plemienia.
Walka trwała nadal aż do zachodu słońca.
Do ekstremalnego bohaterstwa, czyż trzeba było bronić ziemi przodków tu pogrzebanych?
I wszystkich praw plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Na końcu doliny było słychać dźwięk rogu wrogiego wodza,
który przywoływał swoją hordę.
Zrozumiał, że walczylibyśmy nawet w piekle
i że do plemienia Dana należały te ziemie.
Wojownicy wyjechali, nie zrozumiałem w ogóle drogi,
którą przebyli, aby tutaj dojść.
Kiedy moje spojrzenie spoczęło wokół mnie
stałem sam na czele plemienia.
Moje palce złączyły się dotykając broni
i na mojej twarzy spowodowały, że popłynęły łzy.
Nie zrozumiałem nigdy
dlaczego bogowie ocalili mnie od tego czarnego dnia historii którą opowiedziałem.
Wiatr nadal wieje nad Armotykańską Brytanią
i przyłączam się do mojej żony, mojego syna i mojej posiadłości.
Odbudowałem wszystko moimi rękami aby tu przybyć.
Stałem się królem plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Rzucam ostatnie spojrzenie na moją żonę, mojego syna i moją posiadłość.
A kim syn kowala przyszedł po mnie.
Zdecydowali prowadzić walkę w dolinie
Tu gdzie nasi przodkowie, giganci, wojownicy celtyccy
po wielkich bitwach stali się władcami.
Teraz nadeszła pora obrony naszej ziemi od armii Simerów.
Gotowych do skrzyżowania mieczy.
Całe nasze plemię zgromadziło się wokół menhirów
aby prosić bogów, aby nam zachcieli błogosławić.
Po tej modlitwie z moimi braćmi poprawiło się nam samopoczucie.
Wodzowie dali nam wszystkim miód dla odwagi
abyśmy mieli zapał, abyśmy byli wielcy i dumni,
kiedy będziemy walczyć, ponieważ jest to dla nas pierwszy raz
kiesy uczestniczymy w walce i mamy nadzieję,
że będziemy godni plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Po kilku śpiewach druidów i magów całe plemię
Z mieczem w dłoni pobiegło w stronę wroga.
Walka była zacięta i widziałem tylko cienie
pokonujące wroga, które zawsze wracały w większej liczbie.
Moi bracia padali jeden po drugim przed moimi oczyma.
Pod ciężarem zbroi należącej da barbarzyńców, lancetów, siekier i mieczy
W ogrodzie Edeńskim, której toczył krew po zielonej trawie równiny.
W dniach trosk, gdzie człowiek dochodzi do granic królestwa zła i nienawiści.
Czyż należało kontynuować tę walkę już przegraną?
Ale taka była duma całego plemienia.
Walka trwała nadal aż do zachodu słońca.
Do ekstremalnego bohaterstwa, czyż trzeba było bronić ziemi przodków tu pogrzebanych?
I wszystkich praw plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Na końcu doliny było słychać dźwięk rogu wrogiego wodza,
który przywoływał swoją hordę.
Zrozumiał, że walczylibyśmy nawet w piekle
i że do plemienia Dana należały te ziemie.
Wojownicy wyjechali, nie zrozumiałem w ogóle drogi,
którą przebyli, aby tutaj dojść.
Kiedy moje spojrzenie spoczęło wokół mnie
stałem sam na czele plemienia.
Moje palce złączyły się dotykając broni
i na mojej twarzy spowodowały, że popłynęły łzy.
Nie zrozumiałem nigdy
dlaczego bogowie ocalili mnie od tego czarnego dnia historii którą opowiedziałem.
Wiatr nadal wieje nad Armotykańską Brytanią
i przyłączam się do mojej żony, mojego syna i mojej posiadłości.
Odbudowałem wszystko moimi rękami aby tu przybyć.
Stałem się królem plemienia Dana.
W dolinie Dana la Lila,
W dolinie mogłem usłyszeć echo.
W dolinie śpiewy wojenne obok grobów.
Le vent souffle
sur les plaines de la Bretagne armoricaine, je jette un dernier
regard sur ma femme, mon fils et mon domaine. Akim, le fils du
forgeron est venu me chercher, les druides ont décidé de mener
le combat dans la vallée. Là, où tous nos ancêtres, de
géants guerriers celtes, après de grandes batailles, se sont
imposés en maîtres, c'est l'heure maintenant de défendre notre
terre contre une armée de Simeriens prête à croiser le fer.
Toute la tribu s'est réunie autour de grands menhirs, pour
invoquer les dieux afin qu'ils puissent nous bénir. Après cette
prière avec mes frères sans faire état de zèle, les chefs
nous ont donné à tous des gorgées d'hydromel, pour le courage,
pour pas qu'il y ait de faille, pour rester grands et fiers quand
nous serons dans la bataille car c'est la première fois pour moi
que je pars au combat et j'espère être digne de la tribu de
Dana.
REFRAIN
Dans la vallée de Dana La lilala. Dans la vallée j'ai pu
entendre les échos. Dans la vallée de Dana La lilala. Dans la
vallée des chants de guerre près des tombeaux.
Après quelques incantations de druides et de magie, toute la
tribu, la glaive en main courait vers l'ennemi, la lutte était
terrible et je ne voyais que les ombres, tranchant l'ennemi qui
revenait toujours en surnombre. Mes frères tombaient l'un après
l'autre devant mon regard, sous le poids des armes que
possédaient tous ces barbares, des lances, des haches et des
épées dans le jardin d'Eden qui écoulait du sang sur l'herbe
verte de la plaine. Comme ces jours de peine où l'homme se
traîne à la limite du règne du mal et de la haine, fallait-il
continuer ce combat déjà perdu, mais telle était la fierté de
toute la tribu, la lutte a continué comme ça jusqu'au soleil
couchant, de férocité extrême en plus d'acharnement, fallait
défendre la terre de nos ancêtres enterrés là et pour toutes
les lois de la tribu de Dana.
REFRAIN
Au bout de la vallée on entendait le son d'une corne, d'un chef
ennemi qui rappelait toute sa horde, avait-il compris qu'on
lutterait même en enfer et qu'à la tribu de Dana appartenaient
ces terres. Les guerriers repartaient, je ne comprenais pas tout
le chemin qu'ils avaient fait pour en arriver là, quand mon
regard se posa tout autour de moi, j'étais le seul debout de la
tribu voilà pourquoi.
Mes doigts se sont écartés tout en lâchant mes armes et le
long de mes joues se sont mises à couler des larmes, je n'ai
jamais compris pourquoi les dieux m'ont épargné de ce jour noir
de notre histoire que j'ai contée. Le vent souffle toujours sur
la Bretagne armoricaine et j'ai rejoins ma femme, mon fils et mon
domaine, j'ai tout reconstruit de mes mains pour en arriver là,
je suis devenu roi de la tribu de Dana.
sur les plaines de la Bretagne armoricaine, je jette un dernier
regard sur ma femme, mon fils et mon domaine. Akim, le fils du
forgeron est venu me chercher, les druides ont décidé de mener
le combat dans la vallée. Là, où tous nos ancêtres, de
géants guerriers celtes, après de grandes batailles, se sont
imposés en maîtres, c'est l'heure maintenant de défendre notre
terre contre une armée de Simeriens prête à croiser le fer.
Toute la tribu s'est réunie autour de grands menhirs, pour
invoquer les dieux afin qu'ils puissent nous bénir. Après cette
prière avec mes frères sans faire état de zèle, les chefs
nous ont donné à tous des gorgées d'hydromel, pour le courage,
pour pas qu'il y ait de faille, pour rester grands et fiers quand
nous serons dans la bataille car c'est la première fois pour moi
que je pars au combat et j'espère être digne de la tribu de
Dana.
REFRAIN
Dans la vallée de Dana La lilala. Dans la vallée j'ai pu
entendre les échos. Dans la vallée de Dana La lilala. Dans la
vallée des chants de guerre près des tombeaux.
Après quelques incantations de druides et de magie, toute la
tribu, la glaive en main courait vers l'ennemi, la lutte était
terrible et je ne voyais que les ombres, tranchant l'ennemi qui
revenait toujours en surnombre. Mes frères tombaient l'un après
l'autre devant mon regard, sous le poids des armes que
possédaient tous ces barbares, des lances, des haches et des
épées dans le jardin d'Eden qui écoulait du sang sur l'herbe
verte de la plaine. Comme ces jours de peine où l'homme se
traîne à la limite du règne du mal et de la haine, fallait-il
continuer ce combat déjà perdu, mais telle était la fierté de
toute la tribu, la lutte a continué comme ça jusqu'au soleil
couchant, de férocité extrême en plus d'acharnement, fallait
défendre la terre de nos ancêtres enterrés là et pour toutes
les lois de la tribu de Dana.
REFRAIN
Au bout de la vallée on entendait le son d'une corne, d'un chef
ennemi qui rappelait toute sa horde, avait-il compris qu'on
lutterait même en enfer et qu'à la tribu de Dana appartenaient
ces terres. Les guerriers repartaient, je ne comprenais pas tout
le chemin qu'ils avaient fait pour en arriver là, quand mon
regard se posa tout autour de moi, j'étais le seul debout de la
tribu voilà pourquoi.
Mes doigts se sont écartés tout en lâchant mes armes et le
long de mes joues se sont mises à couler des larmes, je n'ai
jamais compris pourquoi les dieux m'ont épargné de ce jour noir
de notre histoire que j'ai contée. Le vent souffle toujours sur
la Bretagne armoricaine et j'ai rejoins ma femme, mon fils et mon
domaine, j'ai tout reconstruit de mes mains pour en arriver là,
je suis devenu roi de la tribu de Dana.
racja ^^
/ 2009-03-30 19:05:57
Extra piosenka!!! Po prostu boska!!! Warto posłuchać!!! Francuski hip hop!!! Yee!!! xD
Oglądasz 1 - 4 z 4
